11.09.2013

μα δε περναμε τελεια?

Το χα αποφασισει.
Θα ξυπνω καθε μερα,και θα σκεφτομαι οτι προκειται να περασω τελεια.
Και πραγματι,λειτουργησε.
Καθε μερα,καθε πρωι στο λεωφορειο για να παω σχολη ακουγα και απο ενα νεο τραγουδι,εψαχνα στο ραδιοφωνο κατι που δεν ειχα ξανακουσει,το ακουγα και περναγα τελεια.

Μα τωρα,ενω ξυπνω με την προοπτικη να περασω τελεια σουπερ φανταστικα,καπου το χανω στη διαδρομη.
Ισως η κουραση της καθημερινοτητας,ισως οι εργασιες της σχολης,ισως οι ασυνενοησιες με φιλους που με κουραζουνε τοσο πολυ,ισως καποια απωλεια,ισως το κενο που χεις μεσα σου και δυσκολευεσαι τοσο πολυ να το γεμισεις.

Γνωριζεις νεο κοσμο,κανεις σχεδια μεσα στο κεφαλι σου,μαγειρευεις κατι και πετυχαινει,ξεκινας μια καινουρια σειρα,βγαινεις περνας καλα,αλλα μετα τι?

Βρισκω την ουσια και την χανω.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου